René is een vriendelijke jongen met Achterhoekse roots. In 2021 was hij als leerling betrokken bij een incident op het examenterrein van het CBR-examencentrum, enkele dagen voordat hij voor het eerst praktijkexamen zou doen. René zat achter het stuur van de lesauto en herinnert zich de gebeurtenissen van 1 december 2021 nog alsof het gisteren was. Ook het gedrag van meerdere Enschedese CBR-examinatoren in de maanden daarna staat hem nog helder voor de geest:
“Ze lieten mij vier keer opzettelijk zakken, omdat ze een hekel hadden aan mijn rij-instructeur, Henrie Kamps.”
René vertelt:
“Toen ik Henrie leerde kennen, zat ik in een lastige fase van mijn leven. Ik ben gek op auto’s, daarom ben ik automonteur geworden. Stom genoeg had ik al een paar keer zonder rijbewijs op de openbare weg gereden. Daarvoor ben ik gestraft en kreeg ik zelfs toezicht opgelegd. Ik had nauwelijks geld voor rijlessen, maar Henrie heeft mij toch geholpen. Een deel van mijn opleiding hoefde ik niet eens te betalen toen het gelazer met het CBR begon.”
Volgens René sluiten zijn ervaringen aan bij wat later bij de politie in Enschede en uit WOO-publicaties naar voren zou komen: examinatoren van het CBR in Enschede zouden in groepsverband hebben meegewerkt aan een ambtsmisdrijf: een valse aangifte. René zegt dat dit ver ging en dat ook hij ermee te maken kreeg, omdat hij achter het stuur zat toen CBR-medewerkers probeerden zijn rij-instructeur een poging tot zware mishandeling aan te smeren.
“Er zijn nog beelden van dat moment op 1 december 2021. Ik reed het examenterrein op en direct begon een CBR-beveiliger tegen mij te schreeuwen dat ik moest vertrekken. Terwijl ik oefende om de lesauto achterwaarts in een parkeervak te rijden, zag ik uit mijn ooghoek dat de beveiliger ging telefoneren. Vrijwel direct daarna ging hij voor de lesauto staan en bleef maar op zijn mobiel typen en begon tegelijkertijd te schelden. Er stond ook nog een examinator vlak voor mijn auto en die keek naar het gedoe. Die examinator moet alles gezien hebben en moet ook weten dat er niets gebeurde. ‘Rijd maar heel rustig naar de uitrit’, zei Henrie. En dat deed ik. Ik gaf geen gas, want de Kia diesel rijdt in de eerste versnelling uit zichzelf al een klein beetje.”
Ik schrok enorm toen ik hoorde dat het CBR aangifte had gedaan wegens een poging tot zware mishandeling. Zoals ik al zei: ik had eerder problemen gehad met justitie vanwege joyriding en ik zat nog in mijn proeftijd.
Henrie vertelde mij dat het CBR geen aangifte tegen míj had gedaan, maar tegen hem. Ik hoefde me volgens hem geen zorgen te maken, omdat de dashcam alles had opgenomen. Dat vind ik echt top van hem. Hij beschermde mij: “Hij riep niet: René reed. Nee hoor, hij beschermde mij.”
Pas een halfjaar later vertelde Henrie Kamps aan zijn leerling René dat het CBR een valse aangifte had gedaan en dat rechercheurs bij de politie daar schande van spraken toen ze de dashcambeelden bekeken. Drie rijschoolhouders hadden belastende verklaringen afgelegd, maar de instructeur van Ezendam die op beeld te zien is — en zijn leerlinge — zaten daar niet tussen. Opvallend genoeg gold dat ook voor examinator Rudi de Jong, die alles nauwlettend volgt, dat is te zien op de dashcambeelden. Waarom getuigde die niet? Volgens Henrie omdat Alexander Pechtold zich op 3 december in Enschede met de zaak bemoeide, en die man slim genoeg is om geen CBR-medewerker te laten getuigen als iets verzonnen is”. Een ambtenaar die ziet of weet dat een burger onterecht beschuldigd wordt van een poging tot zware mishandeling is dat niet strafbaar? Wanneer Henrie de dashcam niet aan had staan had hij zomaar een gevangenisstraf kunnen krijgen vertelde een kennis van mij. Terwijl hij dus helemaal niet achter het stuur zat. Gewoon omdat het CBR hem er in wilde luizen.”
Henrie heeft mij daarna nog een paar maanden geholpen, totdat het duidelijk werd dat ik telkens opzettelijk zakte. Eén keer heb ik zelfs excuses gekregen van de heer Mark Keijsers, omdat examinatoren niet wilden meewerken aan een praktijkexamen. Dat kwam doordat ik zelf vanaf de grens tussen de openbare weg en het afgesloten examenterrein had gereden. Dat móést wel, omdat Henrie inmiddels was uitgeschreven door Pechtold. Ik kreeg toen de kosten voor een nieuw praktijkexamen vergoed door het CBR, maar ik zakte opnieuw — omdat ik de Kia Rio van Henrie had geleend. Mijn moeder bracht mij die dag “op examen”.
Pas bij de vierde poging slaagde René. Hij spreekt er nog steeds schande van wat de examinator vlak voor die examenrit tegen hem zei: “Ah, dit keer met een andere rijschool? Dan zul je vandaag wel slagen. Rotzakken zijn het!” aldus René.
