Hij zegt slachtoffer te zijn van een ongekende hetze die in 2021 zou zijn begonnen onder verantwoordelijkheid van voormalig CBR-directeur Alexander Pechtold. Na tientallen negatieve krantenartikelen, een satirische sketch in het programma van Dolf Jansen, vier gebiedsverboden en in totaal 71 ‘ontmoetingen’ met de Twentse politie, spreekt de inmiddels 64-jarige publicist zich uit in een interview voor een toekomstig tv-drama over de ‘Chaos bij het CBR’.
Henrie Kamps, die door regionale media steevast wordt geframed als ‘de CBR-stalker’, zegt stoïcijns door te gaan met wat hij zelf omschrijft als zijn strijd tegen structurele misstanden bij het CBR.
‘Is dit het allemaal waard?’
Die vraag heeft hij naar eigen zeggen talloze keren gekregen van collega-journalisten. Het contact met zijn dochters is verbroken; hij weet niet eens of zijn kleinkind een jongen of een meisje is. Was het dat allemaal waard?
‘Mijn antwoord was en is altijd hetzelfde,’ zegt Kamps. ‘Dat weet ik pas als het “spel” is gespeeld. Het is een beetje zoals bij Max Verstappen: de punten worden verdeeld bij de eindstreep, bij de geblokte vlag. Ik ben ervan overtuigd dat vroeg of laat de mensen die op onvoorstelbare wijze hun ambtseed hebben geschonden — en in sommige gevallen strafbare feiten hebben gepleegd — hun straf niet zullen ontlopen.’
Verbittering en privéleven
Critici binnen de rijschoolwereld noemen hem een verbitterde man, boos omdat zijn ex-partner een relatie zou hebben gekregen met een CBR-coach.
‘Dat hoor ik, ja,’ reageert Kamps. ‘Maar mensen roepen van alles. Het probleem van deze tijd is dat meningen grotendeels worden gevormd door wat men leest op Facebook of hoort via de media. Het framen en cancelen van mensen — ook van bekende Nederlanders — is vaak het directe gevolg van wat zogenoemde verslaggevers schrijven of roepen in kranten en radio- of tv-programma’s. Zelfs mijn eigen dochters doen daaraan mee. Dat neem ik hen niet kwalijk. Ik hoop alleen dat het hen zelf nooit overkomt.’
Volgens Kamps was zijn privésituatie al lang vóór de vermeende aanleiding veranderd.
‘Ik was al twee jaar voordat mijn ex bekendmaakte een relatie te hebben met een CBR coach uit huis vertrokken en woonde toen al een tijdje in mijn appartement in Waterloo. Ik ben echter korte tijd later teruggegaan, omdat het mijn huis was en in Belgïe de muren op mij afkwamen. Ik kan niet tegen onrecht; ook niet als het mijzelf treft. Wanneer iemand niet tevreden is in haar relatie, moet ze gewoon vertrekken dacht ik destijds. Tijdens een natuurwandeling kort daarna heb ik mijn kinderen verteld dat ik niet verder wilde met hun moeder.’Ik werkte toen nog steeds in België en had nog geen plannen om de WRM bevoegdheid te behalen of een rijschool te beginnen om onderzoek te doen naar prijsafspraken en andere misstanden bij het CBR. De start van het onderzoek kwam pas nadat de vriend van mijn ex [de CBR coach, red.] mij tijdens barbecues en de Kerstdis vertelde wat het CBR allemaal uitvrat. Allemaal zaken die niet passen bij een betrouwbare overheid. Mijn ex kon weten dat ik daar gebruik van zou maken. Zij wist al twintig jaar dat je mij niets moet vertellen dat anderen schaadt of onrecht aandoet. Dat zeg ik altijd tegen mensen als ze voor ze mij iets willen vertellen tegen mij zeggen ‘Wat ik je vertel, moet je niet doorvertellen’. Dat werkt bij mij alleen als ik als journalist met iemand praat, met een bron. Dan kun je zoiets afspreken. Als ik een zoon zou hebben gehad die mij in vertrouwen verteld ergens te hebben ingebroken, dan zou jij van mijn 48 uur krijgen om zich bij de politie aan te geven, na die 48 uur doe ik dat anders wel. In dit geval is het gewoon iemand, noem het maar een fatsoensrakker, die mij in privé iets vertelt. En wat hij vertelde schaad jaarlijks honderdduizenden jongeren tussen de 16 en 21 jaar’. Overigens werd mij jaren later pas duidelijk dat relaties tussen CBR examinatoren en rijinstructeurs in Enschede heel gangbaar waren. Ik vind dat een kwestie van gebrek aan integriteit binnen het exameninstituut. Het zorgt ervoor dat de examinering niet persé objectief is. Ja, ik heb er een brief over gestuurd naar het CBR. Pechtold had daar natuurlijk een andere mening over. Geen jonge blonde vrouw in Rijswijk die niet op zijn bangalijstje staat, denk ik. Haha’
Toekomst en focus op 2030
Hoe ziet hij de toekomst?
‘Dat is lastig te voorspellen. In april krijgt het CBR een nieuwe algemeen directeur en er komt een nieuw kabinet. Ik verwacht bovendien dat de wachttijden bij het CBR medio dit jaar opnieuw zullen oplopen.’
Zijn focus ligt op de langere termijn.
‘Mijn horizon is 2030. Er is voldoende financiering — via donaties — voor de Vereniging Consumentenbelang Autorijbewijs (VCBA) om de komende vijf jaar onderzoek te blijven doen naar misstanden bij het praktijkexamen en andere malversaties vanuit het CBR. Denk aan het gebruik van ondeugdelijke slagingspercentages, de volgens mij onwettige RIS-opleiding die door het CBR is ontwikkeld en geëxploiteerd, en andere structurele problemen. Voorlopig gaat alles dus gewoon door.’
Strafrechtelijke vervolging
Ook de aangekondigde strafrechtelijke stappen tegen tien CBR-medewerkers laat hij niet varen.
‘Ik wil weten waarom de camerabeelden van mijn mishandeling op 8 maart 2022 nooit zijn opgedoken in het politieonderzoek. Op die beelden is te zien hoe twee politieagenten mij bijna een half uur lang geen medische hulp bieden. Er stonden bij het CBR twee cctv camera’s en rondom de plaats waar ik werd mishandeld waren nog eens vier cctv camera’s van het Transportcentrum op de plaats delict gericht. De mobiele cctv camera op het CBRT examenterrein was een week later verwijderd.Twee jaar later moest het Gerechtshof constateren dat de video’s van vijf cctv camera’s nooit in het strafdossier zijn gekomen.‘
Daarnaast zouden er meerdere aangiftes liggen tegen CBR-medewerkers.
‘Zij hebben honderden praktijkexamens onrechtmatig vroegtijdig afgebroken en meer dan vijftig keer de politie ingeschakeld op basis van onwaarheden. In 2023 heeft de rechtbank in Almelo bovendien geoordeeld dat ik praktijkexamens mag volgen. Dat is voor mij cruciaal. Ook zijn er drie valse aangiftes gedaan die natuurlijk allen inmiddels zijn geseponeerd. Ook dat sepot liet twee jaar op zich wachten. ‘Zoiets verjaard gelukkig niet.’
Volgens Kamps is er bij politie en Openbaar Ministerie weinig animo om ambtenaren strafrechtelijk te vervolgen.
‘Dat is duidelijk. Ook daar worden keuzes gemaakt over welke zaken prestige opleveren. Dat zie je goed bij dossiers rond bekende namen als Frits van Eerd en Marco Borsato. Maar als het gaat om Alexander Pechtold, minister Mark Harbers en CBR-medewerkers, is Justitie niet eens bereid om aangifte op te nemen, laat staan een serieus, eerlijk en dus onafhankelijk onderzoek te starten — of de zaak voor de rechter te brengen.’
